Onze eerste vrije dag is erg welkom, even bekomen van de vele indrukken. Enerzijds zijn we erg verrast door enorme steden uitgebouwd als moderne westerse steden. Hoogbouw neemt de plaats in van residentiële koloniale woningen ( die wij wel erg mooi vinden) maar het gevolg van dit soort urbanisatie is dat de minder begoede mensen naar de periferie moeten verhuizen, spijtig. Ondanks deze snelle ontwikkelingen zien we veel armoede bij de mensen op het platte land. Over de situatie in de zorginstellingen wordt dag aan dag verslag gegeven en vertellen we wat we hier beleven.
Vandaag is het erg stil in de straten, we weten niet goed wat er gaande is. Bij navraag blijkt dat er vandaag, ter nagedachtenis van de genocide, een halve dag vrijwilligers werk gevraagd wordt aan de bevolking voor de heropbouw van het land. Zo worden vb de gaten in de straten gedicht of straten en pleinen schoongemaakt dit alles ten voordele van de gemeenschap. Dit initiatief gaat 1x/maand door normaal op de laatste zaterdag van de maand.
We kiezen om vandaag in Butare te blijven en de lokale bezienswaardigheden te bezoeken. Onze woning ligt op loopafstand van ‘the institute of national museum of Rwanda’ mooi park,, zeer goed onderhouden en een van de top musea van Rwanda. Ons bezoek loopt anders dan verwacht, migraine is de boosdoener. Na enkele uren rust is alles gelukkig OK maar intussen is onze rustdag al snel veranderd in een werkdag. Het rapport van ons het eerste gezondheidscentrum is quasi afgewerkt. Luk C. komt even langs om o.a. het programma van volgende week af te stemmen en ons aan te moedigen , dit voelt wel prettig aan. Als compensatie beslissen we om gezellig uit eten te gaan, deze keer hebben we Hotel Credo gekozen om de Rwandese keuken uit te testen. We worden ontvangen door een zéér lieftallige kelner en binnen de paar seconden brengt hij ons de menukaart. We zijn erg benieuwd naar de ’spécialitées de la maison’. De kaart biedt mogelijkheden maar bij het opnemen van de bestelling begint het spelletje: gerecht 1 , 2 , 3 … kan niet bediend worden omdat de ingrediënten niet beschikbaar zijn ……… Voor onze vegies is dit geëindigd met een bord frietjes, witte rijst en de traditionele bonen gelukkig kunnen ze meegenieten van de garnituur (rode saus) die bij het kipgerecht geserveerd wordt. Over de kip gesproken, de Rwandeese kip is niet te vergelijken met een sappige Belgische kip. Een taai, mager billetje en een stukje beenderige kippewit. Bon apétit . Intussen is het al zéér donker en moedig zoals we zijn hebben we een taxi genomen richting huize weltevree in de rue Tabac . Even meegeven: maak je maar geen zorgen want alle andere dagen werden we verwend met verse groenten, 3 à 4 warme schotels,fantastische schalen fruit, echt heerlijke maaltijden. Tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten