Na een lange en spannende tocht gisteren (vele haarspeldbochten én een chauffeur die niet goed op zijn rijstrook kan blijven, continu bijvullen van water om de motor te koelen, wat ongemakken bij enkele teamleden,...) zijn we terug aangekomen in Butare waar we vrijwel onmiddellijk zijn beginnen werken om alles af te krijgen tegen de presentatie van morgen...
Om onze allerlaatste avond in Butare af te sluiten nodigden we Luk en Claudine uit voor een etentje in Hotel Ibis. Dit dineetje werd opgeluisterd door een prachtig klank én lichtspel... een tropisch onweer zorgde ervoor dat we na het aperitief (Luk was zo hevig dat deze over de tafel vloog...) besloten om binnen te eten! En het was overheerlijk, vis met witte wijn in papillote, moambe (congolees gerecht).Terug thuis werd de laatste hand gelegd aan onze presentatie en moe en voldaan kropen we onder ons muskietennet (of dat dachten we althans...). Gegil van Flora.... iedereen terug uit bed... een gigantische kakkerlak op de deur. We staan met z'n vieren te gillen en te springen. Dankzij de koelbloedigheid én durf van Chris belandt de 5cm grote kakkerlak in de tuin (met behulp van een vernuftig systeem met name een glas en karton). Terug naar bed dan maar waar Karen en Flora scoutsliedjes begonnen te zingen om te ontstressen en ons verblijf hier in schoonheid af te ronden!
Maandagochtend
Karen en Flora zijn vroeg uit de veren, vandaag geen duik in het Kivumeer doch een wandeling naar één van de rijstplantages hier in de vallei...met natte voeten én schoenen als resultaat...
Na het ontbijt (het regent ondertussen pijpenstelen) brengen we onze boekhouding en plannen een beetje op orde, onze vluchten voor morgenavond worden bevestigd... het vertrek komt stilaan dichterbij...
Samen met Claudine gaan Karen, Flora en Riet een laatste keer op souvenirjacht in "de marché"...
Beladen met cadeautjes voor het thuisfront pakken we onze bagage in en nestelen we ons nog even in het zonnetje...
Om 3u worden we opgepikt door Luk en Claudine en rijden we naar Kabgai voor onze presentatie voor de titulaires van de centres de santé van het district Huye. We rijden een laatste keer door de rijstvelden, de heuvels, de bananenplantages...
We worden verwelkomd door het hoofd van het district en installeren onze pc. Onze jongste telg neemt de presentatie voor haar rekening na een korte introductie van Luk. Alle ogen gericht op Flora, ze heeft dit fantastisch gedaan.... het publiek was zeer geboeid! Achteraf nog een chocolaatje voor iedereen en dan terug in het busje richting Kigali. Een lange tocht, de avond valt over Rwanda....alweer gevaarlijke bochten en manoevers van de Rwandezen....maar ook deze keer komen we veilig aan...
Aangekomen in Kigali nemen Claudine en Luk ons mee naar een populaire buurt en trakteren ons op overheerlijke brochettes : chèvre en poisson. Chris besteld een witte wijn, deze wordt geserveerd in een oud whisky flesje en ook de wijn blijkt niet de meest recente. Dan maar een Mützig en bananenbier. Het wordt weer een zeer geanimeerde avond.
Tegen 21.30 zakken we af naar ons verblijf bij de zusters Bernardinnen. We worden hartelijk ontvangen en installeren ons terug in de kamers waar we ook de eerste nacht van ons verblijf in Rwanda sliepen.
Onze laatste nacht, nog een paar keer de slappe lach,...
Dinsdagmorgen ontbijten we en daarna komen Luk en Claudine ons halen voor een dagje Kigali. Eerst naar hotel "Les Milles Collines" waar we onze bagage kunnen inchecken en ons onderdompelen in de luxe van propere toiletten, zeteltjes met zachte kussens,...
We drinken een koffie of African thee om daarna met een lokale gids op pad te gaan. We hopen de sfeer in Kigali te kunnen opsnuiven. Wat volgt is een autorit langs banken en andere gebouwen, een rond punt, de buitenwijken van Kigali waar de gids ons de maïs, de bananenbomen,.. aanwijst, en waar we uiteindelijk de weg kwijtraken (al doet onze gids er alles aan om dit niet te laten merken). Na een rit van 1,5h vragen we zo vriendelijk mogelijk om ons terug naar het hotel te brengen. De situatie is op z'n zachts gezegd lichtjes gespannen, dit was niet wat we er ons van hadden voorgesteld.
Terug aangekomen in "Les milles collines" komen we tot rust. We gaan aan tafel, krijgen een heerlijk ruikend warm handdoekje om handen en gezicht af te kuisen, een zalig vers broodje en een lekkere maaltijd. We moeten een beetje wennen aan al deze verwennerij ... en aan de vele blanken.
In de namiddag besluiten we om met Claudine op stap te gaan. We bezoeken een paar lokale winkeltjes, en snuiven nog een laatste keer de Afrikaanse sfeer op waarna we afzakken richting luchthaven. We nemen eerst afscheid van Claudine, lichtjes geëmotioneerd, zij leerde ons maniok, gefrituurde visjes, patates douces, ... eten.
Luk en Lambert begeleiden ons tot op de luchthaven. Onze laatste rit in het busje verloopt vlekkeloos, het water in de koffer blijft onaangetast. Al bij de inkom van de luchthaven worden we gedwongen afscheid te nemen van Luk en Lambert. Ze blijven wachten tot iedereen is ingecheckt, en worden dan, zoals beloofd, met de witte zakdoek (of was hij toch niet helemaal wit) uitgezwaaid.
Met dank aan Luk en Claudine, zij hebben ons mee begeleid gedurende de ganse missie, en hebben bijgedragen tot het succes hiervan.
Dit is het laatste blogbericht van op Afrikaanse bodem....we kijken uit naar het weerzien van familie en vrienden in België en willen iedereen danken om ons te volgen via blog.
Wordt vervolgd....
